Adı Yok Dergisi 82. Sayı

Adı Yok Dergisi 82. Sayı

Bu mevsim içimdeki çocuk tutturdu dışarı çıkacağım diye! Kalbimin sahillerinde kumdan kaleler yapacakmış. Dalgalar çocuk yanımı gelip yıkmadan ve güz bitmeden oku beni, olur

mu?

Göreceksin, senin içindeki çocukla da iyi anlaşacaklar ve hatta adı olmayan bir dostluğa adım atacaklar…


Kitaptan Alıntılar

Dökülmüş yaprakların sessizliğinden kaçan kuşlar, terk ediyor bu diyarı birer birer. Kanat çırpışları yankılanıyor gökte. Mutlu görmeye alıştıkları ağaçlar hüzün kokmaya başladığından mıdır bilinmez, göç ediyorlar mutluluğun ufuklarına.
Sevgisizlikten kuruyup parçalanan yaprakların acısını hissediyor ağaçlar. Yaşadıkları bütün yazları unutanlar, kopup gidiyorlar topraktan öylece.

Satış Noktaları

Ara